Ξέρω ότι δεν είναι η πρώτη φορά, που «γκρινιάζω» για το μη διακριτό μεταξύ διαφήμισης και πληροφόρησης. Την τελευταία φορά, που το έκανα, στο post ‘Διαφήμιση ή Παραπληροφόρηση; Ή και τα δύο;’ επαινούσα τη διαφημιστική McCann Erickson, για την επιτυχημένη καμπάνια της L’ Οreal (Κώδικας Νεότητας) και διαμαρτυρόμουν για (περισσότερα…)
Διαφήμιση ή Παραπληροφόρηση; Ή και τα δύο;
Αναλύσεις επί αναλύσεων για τα όρια της διαφήμισης δεν θα να κάνω. Έχοντας σπουδάσει και εργαστεί στη δημοσιογραφία και το marketing, βλέπω καθημερινά όχι μόνο πόσο μπλεγμένα είναι τα όρια αλλά κυρίως το μέγεθος της ευθύνης που έχει ο ‘πομπός’ απέναντι στον ‘δέκτη’ (κοινό). Δείτε αυτή τη διαφήμιση, που φωτογράφισα στο Μετρό και μου σηκώθηκε η τρίχα. Γιατί; Επειδή είμαι σίγουρη ότι ελάχιστα – από τα χιλιάδες μάτια που την βλέπουν καθημερινά – μπορούν να ξεχωρίσουν το ρεπορτάζ από το μη-ρεπορτάζ (για να μην το πω αλλιώς).
