Όταν η Αθήνα κοιμάται…

Εντάξει, όλοι μας ξέρουμε ότι η Αθήνα δεν κοιμάται ποτέ αλλά τέλος πάντων ήθελα να βρω έναν ποιητικό τίτλο για να σας μιλήσω για την νίλα που έπαθα Σαββατοβραδιάτικο…

DSC05526

Για να σας κρατήσω σε αγωνία, κανονικά πρέπει να ξεκινήσω την διήγησή μου από την αρχή-αρχή ή και ίσως από λίιιιιιιιγο πιο πριν, κανένα μήνα ας πούμε… αλλά επειδή εγώ δεν είμαι του συγγραφικού αλλά του δημοσιογραφικού (όπως λέμε δεν είμαι του ποιοτικού αλλά του λαϊκού, ένα πράγμα), σας λέω από τώρα ότι έπεσα για απογευματινό ύπνο για να βγω στις 11 και ξύπνησα στις 4 (το είχα ξαναπάθει και έχασα ένα πάρτι του AkouAuto αλλά δεν περίμενα να μου ξανασυμβεί).

Και τώρα όσοι ησύχασαν, που έμαθαν τι έπαθε η Μαριλού το Σάββατο 21 Νοεμβρίου του σωτηρίου έτους 2009, μπορούν να σταματήσουν να διαβάζουν και να χάσουν όλα αυτά τα ωραία που έχω γράψει στην συνέχεια και που θα διαβάσουν οι λιγότερο περίεργοι και αυτοί που δίνουν σημασία στον άνθρωπο “Μαριλού” – με λίγα λόγια όσοι έχουν την άλλη περιέργεια να διαπιστώσουν γιατί αυτή η κοπέλα άνοιξε blog αφού βαριέται να γράφει.

<parenthesi>Α, ναι! Γιατί σε αυτό το σημείο πρέπει να πω ότι καλά καλά δεν το άνοιξα το ρημάδι και κοντεύω να το κλείσω (ήδη το έχω αφήσει στην τύχη του και αραχνιάζει). Όμως, όπως σας είπα “Δεν προλαβαίνω” και ειδικά αυτή την εβδομάδα, που γινόταν της ζουρλής το κάγκελο και ένιωσα τόσο busy (ναι, μπίζι! Ποιο είναι το παράξενο?) όσο ο Ομπάμα όταν πρέπει να βρίσκεται σε 50 σημεία του κόσμου ταυτόχρονα (ναι, τόσο ψώνιο είμαι :Ρ) και ταυτόχρονα να ρίχνει και λαμπερά χαμόγελα δεξά-ζερβά (sic). Γιατί μην το γελάτε! Το θέμα του χαμόγελου είναι δύσκολο και θα το αναλύσουμε μία άλλη φορά. Όπως και σε λίγο καιρό (δεν ξέρω πόσο ακριβώς) θα σας πω γιατί έτρεχα.</parenthesi>

Φτου ρε γαμώτο!

Για να μην σας τα πολυλογώ (τι “να μην”; – που σας έχω ταράξει στην φλυαρία!), η απογευματινή σιέστα ολοκληρώθηκε μετά από 9 ολόκληρες ώρες. Και φυσικά, όταν ξύπνησα, ούτε που ήξερα τι ώρα είναι, τι μέρα είναι και ποια χρονιά! Και επειδή όπως λένε οι ανυπέρβλητοι Νικολακοπούλου/Κραουνάκης Το θέμα είναι να έχεις βούτυρο στη φρυγανιά” αλλά και επειδή με είχε κόψει μαύρη πείνα, αποφάσισα να εκδράμω στην κουζίνα και να εισβάλλω στο ψυγείο. Στο μεταξύ, προσπάθησα να αυτοτοποθετηθώ χωροχρονικά, στο οποίο με βοήθησε το κινητό μου, όπου βρήκα αναπάντητες, sms, μηνύματα στο facebook να ρωτάνε πού είμαι. Φτου ρε γαμώτο! Πάλι έπεσα να κοιμηθώ για μία ώρα και να βγω και έχασα την έξοδό μου! Και θα πήγαινα στο Γκάζι! Στο Fox. Fox! Όχι Vox, βρε μπουζουκόβια πλάσματα : ) Μάταια με έψαχναν ο Αλέξης, ο Πέτρος και δυο τρεις ακόμα. Ίσως να υπέθεσαν ότι πέθανα. Δεν ξέρω. Να θυμηθώ να τους ρωτήσω σήμερα…

Σηκώνομαι λοιπόν να δω τι υπάρχει στο ψυγείο και ανοίγω τηλεόραση. Λοιπόν, την ώρα εκείνη, που οι μεν κοιμόμαστε, οι δε μασαμπουκώνουμε βρώμικα στις καντίνες Αθηνών, Πειραιώς και περιχώρων και οι υπόλοιποι είμαστε έξω (ψιλολιώμα εννοείται) και τσακωνόμαστε για το ποιος θα κεράσει, ενώ προσπαθούμε να μετρήσουμε τα ποτά/σφηνάκια/μπουκάλια μπύρας, που έχουμε πιει, και για να πληρώσουμε την εκνευρισμενοκουρασμένη γκαρσόνα, που θέλει επιτέλους να τελειώνει με τους μεθύστακες και να πάει σπίτι της να ξεραθεί στον ύπνο, εκείνη την ώρα λοιπόν, στον πλανήτη ελληνική τηλεόραση γίνονται θάματα και πράματα!

Tο γλυκοκούτι και το χαζοκούτι

Και το διαπίστωσα την ώρα, που με μεταμεσονύχτια+ (ναι, επίτηδες  έβαλα το +) χαρά διαπίστωνα ότι υπάρχει θεός αφού η απόδειξη ήταν ότι μες στο ψυγείο υπήρχε ένα κουτί γεμάτο παστάκια, εκλεράκια, σουδάκια, ταρτάκια κι έναν μπαμπά (το γλυκό εννοώ!). Ανοίγω λοιπόν το γλυκοκούτι και το χαζοκούτι κι αρχίζω να καταναλώνω το περιεχόμενό τους.

Το τι παρήλασε από τα μάτια μου δεν λέγεται! Ένα 90% των καναλιών έδειχνε – τι άλλο; – αθάνατο και all time classic τελεμάρκετινγκ (επίτηδες γραμμένο με γκρίκλις). Ρε παιδιά, πού είναι όλα αυτά τα φανταστικά προϊόντα, που κυκλοφορούν στην αγορά κι εμείς δεν τα χρησιμοποιούμε για να είμαστε χαρούμενοι και να το δείχνουμε χαμογελώντας με κάτασπρα δόντια, τα οποία έχουμε ασπρίσει με ένα πράγμα σαν το μπλάνκο που είχαμε στο σχολείο;

Κυρίες έχαναν πόντους με θαυματουργό τρόπο φορώντας κάτι ολόσωμα καλσόν, που ξεκινούσαν από τους αστραγάλους και τελείωναν στις μασχάλες, άντρες έβγαζαν μαλλιά ψεκάζοντας την καράφλα τους με κάτι σπρέι (που δεν έχω καταλάβει αν βγάζουν χρώμα, τρίχες ή και τα δύο), κοπέλες με 3.371 φακίδες (μόνο στο ένα μάγουλο) αποκτούσαν τέλειο δέρμα με κάτι ειδικές κρέμες-σοβάδες, σεφ και νοικοκυρές έφτιαχναν μέσα σε 17 δευτερόλεπτα με κάτι μίξερ απολαυστικούς χυμούς (ό,τι πρέπει για τα παιδιά) από ανανά, αυγό, αβοκάντο, γιαούρτι, τυρί, αντζούγιες, μάνγκο και φυσικά λίγο ταμπάσκο για γεύση, άντρες και γυναίκες που δεν είχαν αθληθεί τα τελευταία 50 χρόνια της ζωής τους και είχαν περισσότερο λίπος στο σώμα τους από ό,τι κι ένας ελέφαντας, μέσα σε 2 μήνες και με κάθε λογής μηχάνημα (που θυμίζουν όργανα βασανιστηρίων) αποκτούσαν σιδερένιο 6 pack και τέλεια οπίσθια και μάλιστα ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΑ! Και όλα αυτά στο σπίτι μας! Από τον καναπέ μας!

Το ροδάκι μού έκλεψε την καρδιά!

Το καλύτερο όμως ήταν ένα ροδάκι βαψίματος, που αντί να το βουτάς στην μπογιά, του βάζεις μέσα μπογιά από μία ειδική υποδοχή, οπότε όταν βάφεις αυτό ζουλιέται σαν σφουγγάρι (ή κάτι τέτοιο) και βγάζει προς τα έξω την μπογιά. Δηλαδή, δεν πιτσιλάει, δεν τρέχει, δεν λερώνει, δεν σκοτώνει. Πάντα είχα την απορία σχετικά με αυτό το πράγμα: Είναι που είναι ζόρικο το βάψιμο, ειδικά στα πιο ψηλά σημεία. Όταν βάζεις και μπογιά μέσα στο μαραφέτι, δεν γίνεται ακόμη πιο βαρύ και άντε να το κουνήσεις; Τις απορίες μού τις έλυσε το επόμενο πλάνο, όπου μία κυρία κατενθουσιασμένη έλεγε ότι από την χαρά της δεν μπορεί να σταματήσει να βάφει ό,τι βρει μπροστά της, καθώς κι ένας κύριος που έδειξε φωτό που τον δείχνουν σκαρφαλωμένο σε μία σκάλα ύψους 2,1 χιλιομέτρων να βάφει κάτι που μοιάζει με γιγάντιο τοίχο εργοστασίου και να διαβεβαιώνει εμένα προσωπικά μαζί με 5-6 υπόλοιπα άτομα σε όλη την ελληνική επικράτεια (τόσοι νομίζω ότι πρέπει να ήμασταν όλοι κι όλοι) ότι δεν κουράστηκε καθόλου για να το βάψει, χάρη στο ροδάκι βαψίματος TheBestRodaki&IfUDontBuyItURStupid, που στοιχίζει μόνο 99,99 ευρώ (χωρίς τα έξοδα αποστολής). Φυσικά, αν το παρήγγελνα εκείνη την στιγμή (δηλαδή στις 4:29:37 π.μ. της 22ας Νοεμβρίου 2009) θα έπαιρνα δώρο όλη την οικογένειά του, από τα μικρότερα αδέρφια του μέχρι τον χοντρό παππού του, για να μπορώ να βάψω κάθε γωνία του σπιτιού μου – ακόμη και πίσω από το μπιντέ.

Το υπόλοιπο 10% των καναλιών έπαιζε σε επανάληψη ελληνικές σειρές, με τους ίδιους ηθοποιούς που βλέπουμε και σήμερα στις ελληνικές σειρές αλλά προ: botox, πλαστικών, βαφών μαλλιών, λίφτινγκ, λιπαναρροφήσεων, προσθετικών στήθους, 15ετών, αναγνώρισης, καβαλήματος καλαμιών, γκριζαρίσματος στους κροτάφους, ψεύτικων χολιγουντιανών οδοντοστοιχιών… Δηλαδή προ πολλού.

Το μόνο που με φοβίζει τώρα, είναι μήπως μετά ξανανυστάξω και κοιμηθώ και δω στον ύπνο μου κανέναν από δαύτους τους Έλληνες πρωταγωνιστές, σκαρφαλωμένο σε καμια σκάλα φορώντας μασαζοκαλσόν να βάφει χαμογελώντας με κάτασπρα δόντια λέγοντας ότι το θαυματουργό ροδάκι του έχει χαρίσει υπέροχους κοιλιακούς και του έχει αλλάξει την ζωή!

Α! Και να σας πω! Πείτε κι εσείς καμία αστεία διαφήμιση telemarketing ή ανεβάστε κανένα βίντεο… Τρελαίνομαι για κάτι τέτοια!

Να βάλουμε και credits; Ας βάλουμε. Η φωτό είναι από (πού αλλού;) το telemarketing.gr και οι άλλες δικές μου…

Advertisements
Published in: on November 22, 2009 at 8:04 am  Comments (5)  
Tags: , , , , , ,

The URI to TrackBack this entry is: https://marilou.wordpress.com/2009/11/22/athens-night-sleep-telemarketing/trackback/

RSS feed for comments on this post.

5 CommentsLeave a comment

  1. hahahahahaha… kataplhktikh…. :D keep up the good work!!! :D

  2. Ξέχασες να αναφερθείς στο εκπληκτικό πριόνι που κόβει ολόκληρη σειρά καρφιών μαζί με το ξύλο. Η ποιότητα κατασκευής και η διαδικασία επεξεργασίας της λεπίδας (το οποίο αποτελεί και μυστική συνταγή του κατασκευαστή) το κάνουν αξεπέραστο στην κοπή οποιουδήποτε υλικού, από στραντζαριστές παχιά σίδερα μέχρι πλαστικές σωλήνες αποχετευσης, πράγματα που εκτελεί κάθε φυσιολογικός άνθρωπος μέσα στην καθημερινότητα του. Η τιμή του; Μόλις €49,99 + έξοδα αποστολής και δώρο (για όποιον τηλεφωνήσει άμεσα) ακόμα τέσσερα καταπληκτικά πριόνια για να μπορεί να τα χρησιμοποιεί ταυτοχρόνως όλη η οικογένεια.

  3. καιρο εχω να γελασω ετσι! μπραβο!!!! keep it up!

  4. Απολαυστικό! :)

    Εμένα αυτό που με ανησυχεί είναι πως αν πετύχεις μία διαφήμιση telemarketing, μετά κάθεσαι και τις βλέπεις όλες σα βλάκας. Μήπως μας κάνουν υπνωτισμό; :P

    Πάντως, σοβαρά, ακόμα και τα λιγότερο “μαγικά” προϊόντα που λες “ε, αυτό μπορεί να είναι όντως χρήσιμο”, είναι του…πισινού. Μην ψαρώνετε και μείνετε μακριά από telemarketing κλπ

  5. Boyz, χαίρομαι πολύ που σας διασκέδασε :))) Σας ευχαριστώ για τα καλά σας σχόλια!!! Καλή υπόλοιπη Κυριακή!!!


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: