Δώσε ευκαιρία στη δεύτερη ευκαιρία

Σήμερα έμαθα κάτι πολύ ευχάριστο, που μου ενίσχυσε την άποψη για το πόσο σημαντικές είναι οι δεύτερες ευκαιρίες. Πήρα ένα email από το Πανεπιστήμιο του Surrey, όπου έκανα το μεταπτυχιακό μου, με το οποίο με ενημέρωναν ότι πήρα το MA (αυτό που λέμε Μάστερ – ναι, με ελληνική προφορά και τονισμένο στο –ρ-!) και φυσικά ξετρελάθηκα απ’τη χαρά μου. «Σιγά τα ωά», θα μου πείτε και θα συνεχίσετε «Δηλαδή, όσοι παίρνουν διδακτορικό, τι πρέπει να κάνουν;». Και δίκιο θα έχετε! Όμως, αυτό που εμένα με έκανε τόσο χαρούμενη ήταν οι πολλές δεύτερες ευκαιρίες, που μου δόθηκαν, και οι οποίες τελικά μου έδωσαν τη σημερινή χαρά.

Για να μη σας τα πολυλογώ, χάρη στις δεύτερες ευκαιρίες, κατάφερα να κάνω μεταπτυχιακό λίιιιιιιιγο μεγαλύτερη (από όσους το κάνουν μετά το πτυχίο) και χωρίς να έχω βγάλει ελληνικό Πανεπιστήμιο. Αφού σπούδασα λίγο αρχαιολογία, μετά δημοσιογραφία, μετά έκανα μετάφραση, και έκανα και 2-3 δουλειές κατάφερα να κάνω αυτό που πάντα ονειρευόμουν: ένα μεταπτυχιακό στο εξωτερικό.

Εκεί λοιπόν, όλα ωραία και καλά, όμως λίγο πριν το τέλος (και συγκεκριμένα όταν ήρθα Ελλάδα το καλοκαίρι) τα παράτησα! Κυριολεκτικά, όμως! Ενώ είχα σκοπό να γυρίσω Αγγλία τον Ιούλιο για να γράψω την πτυχιακή μου, επέστρεψα το Σεπτέμβριο για να πακετάρω και να γυρίσω. Και όχι επειδή δε μου άρεσε η Αγγλία. Το αντίθετο! Απλά, εκείνο το καλοκαίρι έδωσα (και πάλι) μια δεύτερη ευκαιρία στον εαυτό μου, να ξεκουραστεί, όπως δεν το είχε κάνει ποτέ του. Με την ξεκούραση και τη διασκέδαση, όμως, “πέταξε” το deadline της πτυχιακής, η οποία τότε δεν ήταν ούτε καν ιδέα! Μετά, έκανα αυτό, που κάνουν οι περισσότεροι procrastinators: ανέβαλα καθημερινά το να στείλω ένα email στο Πανεπιστήμιο ρωτώντας εάν μπορώ να πάρω παράταση. Και κάθε μέρα που περνούσε, η σκέψη και μόνο ότι πρέπει να το κάνω γινόταν όλο και πιο ασήκωτη.

Η λίμνη μέσα στην πανεπιστημιούπολη

Έτσι, το άφησα τελείως προσπαθώντας να ξεχάσω ότι κουβαλούσα στη συνείδησή μου ένα βάρος – το βάρος ότι απογοήτευσα (όχι άλλους) αλλά τον ίδιο μου τον εαυτό. Και ο χρόνος περνούσε και μέσα μου μετρούσα τις μέρες μέχρι την τελετή αποφοίτησης των συμφοιτητών μου, τους οποίους είδα σε φωτογραφίες στο facebook μαζεμένους στο Guildford πανηγυρίζοντας μες τις τηβέννους τους.

Και εκεί ξεφύτρωσε σαν από μηχανής θεός μια δεύτερη ευκαιρία! Στις αρχές του φετινού Ιούνη, έλαβα ένα μήνυμα από την υπεύθυνη σπουδών, στο προσωπικό μου email προφανώς επειδή δεν απαντούσα στα email που μου έστελνε στον account του πανεπιστημίου, τον οποίο επίτηδες δεν άνοιγα! Με ρώτησε τι σκοπεύω να κάνω και τελικά, μου είπε ότι μπορούσα να στείλω την πτυχιακή μου στις 10 Σεπτέμβρη 09 – ένα χρόνο μετά το αρχικό deadline. Περιττό να πω πόσο εντάξει τύπισσα ήταν.

Χάρη στη δεύτερη ευκαιρία, που μου έδωσε, εγώ σήμερα μπορώ να χαμογελάω σαν χαζοχαρούμενη και να νιώθω ότι έκανα το χρυσό αυγό :)

Αυτό, που θέλω να πω είναι ότι όταν μας δίνονται οι δεύτερες ευκαιρίες (στα προσωπικά, στα επαγγελματικά κτλ) είναι σημαντικό να τις εκτιμούμε, πάντα έχοντας επίγνωση ότι ήμασταν ασυνεπής στην πρώτη ευκαιρία (αλλιώς είμαστε γαϊδούρια!). Είναι όμως σημαντικό και να τις δίνουμε – και στους άλλους αλλά και στον εαυτό μας. Χωρίς αυτό, βέβαια, να σημαίνει ότι θα ακολουθήσουν και τρίτες και τέταρτες ευκαιρίες γιατί αυτό δεν λέγεται ευκαιρία αλλά «κοροϊδία». Κοροϊδία, επίσης, λέγεται (για να μην πω τίποτα χειρότερο) όταν θεωρούμε ότι πάντα είμαστε σωστοί και ότι για τις αποτυχίες μας, φταίνε πάντα οι άλλοι, που δε μας έδωσαν (τι άλλο;) μια δεύτερη ευκαιρία!

Υ.Γ. Για την ιστορία, το μεταπτυχιακό είχε να κάνει με τις διαφορές στη γλώσσα και στον τρόπο επικοινωνίας ανδρών και γυναικών (το οποίο μια ημέρα των ημερών θα το «ανεβάσω») και έγινε στα πλαίσια του προγράμματος (με τον τίτλο-σιδηρόδρομο) Intercultural Communication with International Business.

(Πλάκα δεν έχει η αυγοφωτογραφία; Την βρήκα στο efreetravel.com)

Advertisements
Published in: on December 15, 2009 at 7:51 pm  Comments (10)  
Tags: ,

The URI to TrackBack this entry is: https://marilou.wordpress.com/2009/12/15/give-second-chance-a-chance/trackback/

RSS feed for comments on this post.

10 CommentsLeave a comment

  1. Συγχαρητήρια Μαριλουλάκι :))) Πολύ σωστά τα λες!
    Εύχομαι όλα τα υπόλοιπα από δω κ πέρα να ρχονται όμορφα με την 1η ευκαιρία!

  2. Όπως και να ‘χει, πρώτη ή δεύτερη ευκαιρία, συγχαρητήρια ρε Μαριλού! Ελπίζω να απολάυσεις τους καρπούς της προσπάθειάς σου ;)

  3. Συγχαρητήρια! Ειλικρινά η ιστορία σου μοιάζει λίγο-πολύ με τη δικιά μου. Δεν τα κατάφερα και σταμάτησε να με γοητεύει η δημοσιογραφία και αποφάσισα να φύγω στο εξωτερικό -με πολλές δουλειές να μαζέψω λεφτά- και να σπουδάσω κάτι καλύτερο για το μέλλον μου. Εκτός από εσένα, χάρηκα και εγώ γιατί επαληθεύεται αυτό που μου είπαν μετά από μια μεγάλη αποτυχία που έζησα: “Ψηλά το κεφάλι, τίποτα δεν τελείωσε και φέρε την ανατροπή”. Το έκανα και για θέμα γοήτρου, δεν θα πω ψέματα. Και αυτό έγινε και εδώ που σπουδάζω (Birmingham) είμαι πιο ευτυχισμένος από ποτέ. Μετά την μεγαλύτερη -ίσως- απογοήτευση της ζωής μου κατάφερα και “σηκώθηκα” και κέρδισα πολλά. Να’σαι καλά Μαριλού και κάθε επιτυχία από εδώ και πέρα. Το διδακτορικό θ’αργήσει -μπορεί και όχι- αλλά σίγουρα θα σου φέρε καρπούς στο άμεσο μέλλον.

  4. Τι δίκηο που έχεις! Και μένα το μεταπτυχιακό μου(πριν πολλάαααα χρόνια, προϊόν δεύτερης ευκαιρίας ήταν. Τελικά αν κάτι είναι να συμβεί, θα συμβεί! Καλή συνέχεια και πολλές επιτυχίες!

  5. Συγχαρητήρια κ σου εύχομαι στο μέλλον να μην αφήνεις καμιά ευκαιρία να πηγαίνει “χαμένη”!

  6. Συγχαρητήρια!… ωραία ξηγήθηκες, και η διευθύντρια βέβαια (για να τολμούσε να κάνει αλλιώς στην φιλενάδα μας >:-|
    Αν θελήσεις να κάνεις διδακτορικό στο ίδιο θέμα, να το κάνουμε μαζί!.. έχω πτυχίο από τον Άρη κ την Αφροδίτη… :-ΡΡ

  7. Σας ευχαριστώ πολύ όλους και από εδώ!!!! Καμιά φορά, είναι καλύτερα τα πράγματα να γίνονται με την δεύτερη ευκαιρία. Ίσως επειδή τότε οι συνθήκες είναι πιο ώριμες για να ευοδωθούν και να αποδώσουν οι προσπάθειές μας :)

  8. ωχ μου θύμισες το δικό μου μεταπτυχιακό

  9. μπράβω εξήγηση!! δε μου έχει τύχει ποτέ να με ξυπνήσουν για δεύτερη ευκαρία.. και μια και έχω παρατήσει τα μισά και παραπάνω απ’όσα ασχολήθηκα.. δε πίστεψα ποτέ ότι τη δικαιούμαι.. αν κάποιος μου την έδινε αυθορμήτως.. θα πήδαγα κι εγώ από τη χαρά μου.. και δε θα τολμούσα να μην την εκμεταλυτώ.. :):)
    χαρά στο κουράγιο σου! μπράβωωωω!
    την καληνύχτα μου :):)

  10. […] με μεγάλη χαρά, ένα από τα πρώτα μου posts με τίτλο “Δώσε ευκαιρία στη δεύτερη ευκαιρία” για να πω πόσο σημαντικό πιστεύω ότι είναι να […]


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: