Σεπτέμβρης…

Ο κάθε μήνας έχει τον χαρακτήρα του, την μυρωδιά του, ας πούμε. Τις δραστηριότητές του, τις αλλαγές του, τις γιορτές του. Το κάτι του! Νομίζω, όμως, ότι ο πιο μελαγχολικός μήνας με τις πιο απότομες αλλαγές-μεταβάσεις είναι ο Σεπτέμβρης. Και φυσικά ένας από τους λόγους που το λέω είναι τα κατάλοιπα από την παιδική-μαθητική-φοιτητική ζωή , τα οποία πιστεύω ότι δεν αποβάλουμε ούτε στα βαθιά μας γεράματα. Θυμάμαι, που λέτε,όταν ήμουν μικρή που πλησίαζαν οι μέρες για να ανοίξουν τα σχολεία. Το Τολό άρχιζε να αδειάζει από κόσμο, ο ήλιος έκαιγε όλο και λιγότερο, τα μεγάλα μαύρα μυρμήγκια άρχιζαν να βγάζουν φτερά και να πετάνε δεξιά-αριστερά μόλις έδυε ο ήλιος, τα τζιτζίκια λιγόστευαν κάθε μέρα – ειδικά όταν έπιανε και καμια βροχούλα, σχεδόν τα αποδεκάτιζε. Θυμάμαι την μυρωδιά του βρεγμένου χώματος από τα πρωτοβρόχια, την ψυχρούλα, που άρχιζε να πέφτει το βραδάκι, και πάνω από όλα τη θλίψη μου για το τέλος του καλοκαιριού. Κάθε φορά, μου φαινόταν «σαν χτες», που είχα έρθει άσπρη σαν το γάλα από την Αθήνα για να περάσω τρεις γεμάτους μήνες στην εξοχή, κουβαλώντας διάφορα βιβλία και κυρίως τα «Διακοπές για παιδιά του Δημοτικού» και διάφορα άλλα τέτοια, τα οποία σχεδόν ούτε που άνοιγα γιατί προτιμούσα να περνώ πιο δημιουργικά τον χρόνο μου είτε κάνοντας βουτιές, είτε παίζοντας με τις γάτες είτε κοιμώμενη με τις ώρες (σημ. η λέξη «δημιουργικά» δεν είναι ειρωνική). Πραγματικά, πιστεύω ότι η μετάβαση από τον Αύγουστο στο Σεπτέμβριο είναι από τις πιο απότομες (αν όχι η πιο απότομη) μεταβάσεις στη διάρκεια του έτους. Και, όπως λέει και η Πηνελόπη, το ημερολόγιο δε θα έπρεπε να ξεκινά τον Ιανουάριο αλλά το Σεπτέμβριο.

Από κάποιο πολύ ευτυχισμένο καλοκαίρι :)

Ξαφνική που λέτε η μετάβαση… από τα μαγιώ και τις πετσέτες στις σάκες και τα θρανία. Από το άρωμα της βρεγμένης άμμου, στη μυρωδιά του φρεσκοξυσμένου μολυβιού και του καινούργιου τετραδίου, τις οποίες ακόμη αναπολώ. Στο σχολείο, καινούργια αίθουσα, νέοι συμμαθητές, άλλοι δάσκαλοι, διαφορετικά μαθήματα… Στο φροντιστήριο, καινούργιες γλώσσες, πιο δύσκολες ασκήσεις, πιο απαιτητικοί καθηγητές… Μία απροσδιόριστη αγωνία και προσμονή για το καινούργιο και το «άγνωστο». Μη γελάτε! Για ένα παιδί δημοτικού, το στρες είναι μεγάλο όταν πρόκειται να συναντήσει τον καινούργιο δάσκαλο και να δει τα νέα μαθήματα. Και ας μην παραβλέπουμε το άγχος των μικρών παιδιών, που ως μαθητές εργάζονται σκληρά καθημερινά. Και αυτό, που κάνει ακόμη πιο σκληρή τη «δουλειά» τους είναι το γεγονός ότι στερούνται αυτό που είναι το πιο βασικό για να μεγαλώσουν σωστά και ισορροπημένα – το παιχνίδι. Πιστεύω ότι το να στερείς από ένα παιδί το παιχνίδι επειδή «έχεις να διαβάσεις!» και «να κάνεις τα μαθήματά σου!» είναι το ίδιο ψυχοφθόρο με το να απαγορεύσεις σε έναν ενήλικα να βγει έξω, να χορέψει, να φλερτάρει, να δει τους φίλους του κτλ. Απλά, επειδή αυτός ο κόσμος φτιάχτηκε και κυβερνιέται από «μεγάλους», που θεωρούν «παιδικό» το παιχνίδι και γι’ αυτό το παραβλέπουν ή το θεωρούν ανόητο και περιττό, επιβάλλουν την άποψή τους με το «έτσι θέλω», νομίζοντας ότι θα κάνουν «σωστούς ανθρώπους» και «καλούς πολίτες» ή «επιτυχημένους επαγγελματίες» πιέζοντας τα παιδιά τους να διαβάζουν μέρα-νύχτα και να τρέχουν στα φροντιστήρια. Αυτό, όμως, που δεν έχουν καταλάβει είναι ότι άλλο πράγμα είναι το «ευτυχισμένος» και άλλο το «επιτυχημένος» και ότι το να καταπιέζεις ένα παιδί να κάνει πράγματα που δεν αντέχει, θα του κοστίσει σε όλη του τη ζωή.

Πιστεύω πάντα πως όταν έχεις ζήσει ευτυχισμένα παιδικά χρόνια, έχεις φορτίσει τις μπαταρίες σου για όλη σου τη ζωή. Και ας μην ξεχνάμε, ότι αυτές τις μπαταρίες, μόνο μία φορά στη ζωή μας μπορούμε να τις φορτίσουμε – δεν μπορούμε να ξαναγυρίσουμε πίσω.

Ευτυχώς, εγώ πρόλαβα και τις φόρτισα ;)

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://marilou.wordpress.com/2010/09/01/september/trackback/

RSS feed for comments on this post.

One CommentLeave a comment

  1. […] Χτες έγραψα ότι συμφωνώ με την άποψη ότι το ημερολόγιο θα έπρεπε να ξεκινάει τον Σεπτέμβριο και…. Έτσι, για να υποδηλώσει ένα καινούργιο ξεκίνημα […]


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: